Το Πάντειο Πανεπιστήμιο των Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών έχει μια μεγάλη ιστορία που ξεκινάει τον Μεσοπόλεμο, χάρη στο όραμα δύο φωτισμένων προσωπικοτήτων, του Γεώργιου Φραγκούδη και του Αλέξανδρου Πάντου. Παρόλο που το ίδρυμα έλαβε το όνομα του ενός, ο πραγματικός ιδρυτής της Παντείου ήταν ο Φραγκούδης (Λεμεσός 1869 – Αθήνα 1939).

Το εγχείρημα για τη δημιουργία σχολής Πολιτικών Επιστημών ξεκινά το 1924, όταν ο Φραγκούδης ιδρύει στην Αθήνα το σωματείο «Εκπαιδευτική Αναγέννηση». Το σωματείο αναλαμβάνει την ανέγερση του κτιρίου της Σχολής στην Καλλιθέα το 1927. Τον Ιούνιο του 1930, όταν τα χρήματα που έχει καταφέρει να συγκεντρώσει ο Φραγκούδης με μεγάλη προσπάθεια -κυρίως από ομογενείς του εξωτερικού- τελειώνουν, πεθαίνει ο Αλέξανδρος Πάντος. Ο τότε πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος, ως εκτελεστής της διαθήκης του Πάντου πραγματοποιεί την επιθυμία του και εγκρίνει το κληροδότημά του για την ολοκλήρωση της Σχολής. Τα εγκαίνια πραγματοποιούνται στις 18 Νοεμβρίου 1930, ενώ το 1931 η Σχολή παίρνει την ονομασία «Πάντειος Σχολή Πολιτικών Επιστημών» προς τιμήν του Αλέξανδρου Πάντου. Το αρχικό πρόγραμμα μαθημάτων περιλαμβάνει πέντε κλάδους: 1) Πολιτική, 2) Δίκαιο, 3) Οικονομικές Επιστήμες, 4) Κοινωνιολογία, Εγκληματολογία και Σωφρονιστική, 5) Δημοσιογραφία, Γεωγραφία και Φιλοσοφία.

Το 1939 Η σχολή μετονομάζεται σε «Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίων Υπαλλήλων», με στόχο την εκπαίδευση και μετεκπαίδευση των δημοσίων υπαλλήλων. Το 1967 αποπερατώνεται η νέα πτέρυγα της Σχολής ενώ διαμορφώνεται και ο κήπος. Το 1989 η Σχολή μετατρέπεται σε «Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών».